24 Eylül 2017, Pazar
Hukuki Haberler
Anasayfa » Yargıtay Kararları » Yıllık İzin Ücreti Alacağının haczi

Yıllık İzin Ücreti Alacağının haczi

YARGITAY

12. HUKUK DAİRESİ

E. 2004/24618

K. 2005/1837

T. 4.2.2005

DAVA : Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :
KARAR : Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; 506 Sayılı Kanunun 121/1. maddesi gereğince, anılan yasa hükümlerine göre bağlanacak gelir veya aylıklar ve sağlanacak yardımlar, nafaka borçları dışında haciz veya başkasına devir ve temlik edilemez. Sözü edilen yasanın 1. maddesinde hangi gelirlerin söz konusu yasa hükümlerine göre bağlanabileceği açıklanmış olmakla, 121. maddesinde öngörülen haczedilmezlik olgusunun sadece bunlarla ilgili ve sınırlı olduğunun kabulü gerekir. Somut olayda şikayet konusu alacak kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve ücretli izin alacağına ilişkin olup, 506 Sayılı Kanunun yukarıda öngörülen hükümleri kapsamında bulunmamaktadır. Ancak, 1475 Sayılı Yasanın 35. maddesine göre işçilerin aylık ücretlerinin ¼’ünden fazlası haczedilemez. Kıdem tazminatı izin ücretleri ve ihbar tazminatı gibi ödentilerin ise ücretten sayılacağına ilişkin yasada bir hüküm bulunmadığından bu ödentilerin tamamı haczedilebilir. Müflisin masaya girecek olan mal, alacak ve hakları, haczi mümkün olanlardır. Bu nedenle gerek İİK.nun 82. ve gerekse özel kanun hükümlerine göre haczedilemeyen mal, alacak ve haklar, iflas masasına girmez (İİK.m.184/1) (prof Dr. Baki Kuru-icra ve iflas hukuku 2004 baskı sayfa 452 ve 1008) Bu durumda icra mahkemesince kıdem tazminatı ve izin ücretinin tamamının haczedilebileceği ve iflas masasına gireceği düşünülerek şikayetin anılan kalemler yönünden reddine karar vermesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi yasaya aykırı olduğu gibi, davalı banka TMSF kapsamında da olduğu için 4389 Sayılı Kanunun 15/3. maddesi gereğince harçtan muaf olmasına rağmen adı geçenin harçla sorumlu tutulması da isabetsiz bulunmuştur.
SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04.02.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Required fields are marked *

*

Free WordPress Themes - Download High-quality Templates